ไดหน้านี้

ขอฝาก http://pl2izeme.storythai.com

ไว้ในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นด้วยน๊ะคร่ะ

แพร ... เจ็บมากแล้วใช่ไหม๊

เค้ารู้แล้วว่า ตอนนี้เค้าดีไม่พอ

ไม่ใช่แพรตั้งความหวังไว้สูงหรอก

แต่เค้าทำไม่ได้เอง

ไม่อยากพูดอะไรมากแล้วล่ะ

รักแพรนะ ...

สอบๆ ลั่นล้า ปวดหัวกันไป

ตอนสอบแอบหลับ สับพงกซะโต๊ะเลื่อนเลย

หุหุหุ

วันนี้เพื่อนๆ นัดกันสอบ 4 โมงเย็น

ไอ้เราก็ไปซะ 4 โมงเช้า +_+ อื้ม~~~

นั่งรอกันจนตูดบานเลยค้าบ

ซักประมาณเที่ยงๆ มั้ง น้องแพรโทรมา

เค้ากำลังกินข้าวอยู่ อื้ม อร่อยขึ้นเย้อะ มีแฟนโทรมาหาตอนกินข้าวเนี่ย (นั่งอยู่คนเดียวนะจ๊ะที่รัก)

แล้วเดินไปที่ ศร.1 ตากฝนๆ ด้วย วันนี้ผนตกเกือบทั้งวันอ่ะ แย่จริงๆ = =

วันนี้ใส่รองเท้าสีขาวซะด้วยอ่ะ แต่ระวังตัว เอิ๊กๆ เลยไม่เปื้อนมาก

แล้วก็ขึ้นไปสอบ (ขึ้นไปอ่านบรรทัดบนนะ)

โอ้วกลับบ้าน จบๆๆๆ

จบซะที่ ซัมเมอร์

~~~~~~~~~~~

ทุกคนคงเคยอยู่ในอารมณ์ที่อยากจะร้องไห้

ร้องไห้ออกมาให้มันตายไปเลย

แล้วก็อยากให้เรื่องทุกเรื่องในชีวิตที่เราก็พลาดพรั้งมา

ให้มันไหลออกมาพร้อมน้ำตา

แล้วให้มันไหลออกไปเลย ไม่ต้องย้อนมาอีก

สุดท้าย ความจริงก็คือความจริง

เราไม่สามารถนำสิ่งนั้นออกมาได้

ทำได้แค่เพียงมีน้ำตา ให้คนอื่นได้มองว่าเราอ่อนแอ

เท่านั้นเอง....

~~~~~~~

ทุกวันนี้ เราได้แต่ฟังเพลงเดิม ที่เราใส่ในเครื่องเล่น MP3

29 เพลง ไม่ได้เพิ่ม หรืออใส่เพลงใหม่มาเป็นเดือนๆ แล้ว

มีความสุขอยู่กับสิ่งที่มี ได้โทรหาแฟน ได้ยินเสียงคนที่เรารัก

พอแล้ว ไม่ได้ต้องการอะไรแล้ว ณ วันนี้

ขอเพียงเท่านี้

หยุด ...

รักเธอคนเดียว .... พอแล้ว

เหนื่อยนะคนดี

ว่ามั้ย??

ยัง รัก เหมือนเดิมน่ะ

กลับมาจากค่ายแล้วน่ะจ้ะ

เหมือนรู้สึกว่ามันเร็วไป

เมื่อเวลามันผ่านมาถึงวันนี้

รู้สึกว่ามันไม่พอสำหรับ ความรู้สึก ที่มีให้กัน

ตอนช่วงแรกๆ อาจรู้สึกแย่มากถึงมากที่สุด

กับการที่เราทำอะไร แบบที่คนอื่นเขาทำ ไม่ได้

แต่พอมาถึงจุดๆก็พอคิดได้ว่า

แต่ละคนพื้นฐานมันไม่ได้เท่ากัน

แล้วรับรู้อะไรต่างๆได้ไม่เท่ากัน

แต่ก็น่ะ

ความรู้สึกทุกอย่าง "มันเกินกว่าจะพูดได้"

กับทุกๆสิ่งที่พี่ๆในค่ายให้มา

ไม่ใช่แค่ติวถาปัตย์  ไม่ใช่แต่ความรู้

แต่มันรวมถึงทุกอย่างๆ ของความเป็น สถาปนิก

ขอบคุณ พี่ๆเพื่อนๆ สำหรับมิตรภาพที่มีให้กัน

แล้วเจอกัน ในอนาคตต่อไปน่ะ

ไม่ลืมกันอยู่แล้ว!!!

สงกรานต์ๆ มีความสุขๆๆ

แม้ต้องผ่านกับความเสียใจอะไรๆ บ้าง

เล่นด้วยกัน 2 วัน โอ้วเดินกันขาลากกันเลยทีเดียว

มีคนมาป๊ะแป้ง โฮะๆๆ ภาษาโคราชันเลยทีเดียว

ปีนี้พวกเถื่อนๆ เยอะจัง "แม่งเมา" คำนี้พูดบ่อยมาก เหอๆๆ

สก๊อยเมาก็เยอะแยะมากมาย เฮ้อ สงสารคนเป็นพ่อแมพวกนั่น เง้อะๆ

เห็นมีคนโดนจับ เพราะไปมีเรื่องกับตำรวจมั้ง

เฮ้อ~~~

วันสุดท้าย วิ่งกลับบ้าน

จากเสียวเสี้ยว กลับมาโรงบาลมหาราช

โอ้วแม่เจ้า ฝนตกแรงโคดดดดด น้ำท่วม

"แมงสาปปปปปปปป" T_T มันมาเกาะขานู๋~~~

วิ่งๆ ไปรองเท้าก็หลุดอีก เป็นหูคีบ แล้วไอ้ตัวปุ่มๆ มันหลุด -*-

กว่าจะกลับถึงบ้าน ขาลากกันเลยทีเดียวเฮ้อ

แต่ก็มีความสุข ได้เล่นกับแพร เอิ๊กๆๆ โดนป๊ะแป้งไปเยอะเลยน่ะนิ่ อิอิอิ

บ๊ายบาย ไปล่ะ รักแพรๆ อ๊บๆ

สมมติว่า มีนายAกับนางสาวB

สองคนนี้รักกัน และเป็นแฟนกัน

นางสาวBเป็นคนขี้งอนมากๆ

และจะถูกนายAว่าตลอดว่า หัดมีเหตุผลซะบ้าง

นางสาวBก็รู้ตัวเหมือนกันว่าที่ตัวเองทำไม่ค่อยมีเหตุผลเอาเสียเลย

แต่เพราะว่านางสาวBรู้สึกให้ความไว้วางใจนายAไม่ได้

นางสาวBก็เลยต้องเรียกร้องอะไรต่างๆนานานายA

นั้นคงเพราะนางสาวBมีความหลังที่ฝั่งใจกับนายA

กับเรื่องมากมายที่นางสาวBพยายามทำให้นายAเสียใจ

นางสาวBคิดว่ามันไม่เท่ากับที่นายAกับเธอ

แต่ยิ่งนางสาวBทำให้นายAเจ็บเท่าไหร่

นางสาวBก็เจ็บด้วย

เพราะนางสาวBก็รักนายAมากพอๆกับที่นายAรักนางสาวB

แต่ตอนนี้..

นางสาวBเหมือนจะคิดได้แล้วว่า

ที่ผ่านมาเธอพยายามดิ้นรนให้นายAมาสนใจ

ก็คงเพื่อ นางสาวBพยายามที่จะหาพื้นที่เพื่อที่จะไปอยุ่กับนายA

ที่นางสาวBต้องทำให้เป็ยแบบนั้นเพราะกลัวเสียเขาไป

ทว่าตอนนี้นางสาวBคิดว่า เหนื่อยกับการหาพื้นที่ให้ตัวเอง

เหนื่อยที่จะต้องให้ตัวเองเป็นคนสำคัญ

ถ้านายAเข้ามาอ่านก็คงแย้งอยุ่ในใจ

ทำไมเขาจะไม่มีพื้นที่ใกับเธอ

เขาอยู่กับเธอ

เขาห้ทุกอย่างกับเธอเท่าที่เขาจะให้ได้

แล้วนี่เธอเป็นอะไรไปอีก ทำไมเธอถึงคิดแบบนี้

คงเพราะ ..

นางสาวBคิดว่าพื้นที่ที่เธอได้กลับไม่ใช่พื่นที่ของเธอ

นายAรักที่จะอยู่กับครอบครัวและเพื่อนและนางสาวB

แต่ในช่วงเวลาที่นายAอยู่กับครอบครัว หรือกับเพื่อน บางครั้งนางสาวBอยู่ด้วย

แน่นอนว่านายAสนใจนางสาวBอยู่ตลอด

แต่นางสาวBก็ยังคงคิดว่านั้นไม่ใช่พื้นที่ของเธอ

เธอไม่ใช่เพื่อน และครอบครัวของนายA

เธอคิดว่าเธอได้พยายามทำให้มันดีที่สุดแล้ว เพื่อที่จะไปยืนอยู่ตรงจุดนั้น

และในเวลาที่นายAกับนางสาวBอยู่ด้วยกัน

นางสาวBก็ยังคิดน้อยใจนายAเสมอว่าเขาไม่สนใจเธอพอ

และเขาใช้เวลาที่อยู่กับเธอแต่เขาก็ยังสนใจคนอื่นอยู่

มันอาจจะดูเห็นแก่ตัวน่ะ

นางสาวBก็พอรู้ตัวและการกระทำของตัวเอง

แต่เพราะนางสาวBก็ยังรับไม่ได้อยู่ดี

เธอไม่ชอบใจกับเรื่องเล็กน้อยๆตลอด

ทำให้มีปัญหาขึ้นใหญ่โต

และตอนนี้นางสาวBก็คิดว่า

เธอก้ไม่อยากเป้นเช่นนี้แล้วเช่นกัน

เธออยากรอถามนายAว่า

นายA ต้องการคบกับเธอเพื่ออะไร

ความรู้สึกของนายAเป็นยังไง

เกี่ยวกับเรื่องทั้งหมด

นางสาวBอยากให้นายAคิดดีๆก่อนที่จะให้คำตอบ

นี่ไม่ได้เป็นเนื้อหาสำคัญทั้งหมดที่นางสาวBมีปัญหา

นางสาวBยังมีเรื่องราวอีกเยอะที่อยากจะคุยกับนายA

แต่ที่นางสาวBอยากจะบอกนายA

นางสาวBรักนายAเหมือนเดิม

และเสียใจเช่นกัน

ที่นางสาวBสร้างปัญหาให้นายAอีกแล้ว

เคยมั้ยวันๆนึงตื่นมาแล้วจะต้องทำอะไร??

มีโปรแกรมอะไรที่ต้องทำรึเปล่า??

วันนี้

ตอนเช้าออกไปเรียนพิเศษ

นั่งรถเมย์ รถเมย์ก็ขับไปเหยียบตะปู

ยางนี่รั่วแบนแต๊ดแต๋

ตั้งแต่เช้า

สงสัยวันนี้จะซวยๆเป็นพิเศษ

ห้าห้าห้า ขำๆ

แต่เราก้ไปถึงที่เรียนพิเศษเท่ากับเวลาปกติที่ไป

(ซะง้าน???)

ใช่เรื่องมั้ยเนี๊ยะ???

วันนี้หลังเรียนช่วงบ่ายเสร็จ

เกิดอาการ เบื่อขึ้นมาซะงั้น

เดินเล่นไปเรื่อยๆ

เรื่อยๆ

แล้วยังไง??

ถ้าไม่เศร้าคงไม่มานั่งบ่นแบบนี้หรอก??

เดินไปมา

มองไปบนฟ้า

คิดว่า

ทำไมวันนี้ท้องฟ้าดูแจ่มใสจัง

มันชั่งแตกต่างกับอารมณ์ของเราซะเหลือเกิน

ว่าแล้วคิดได้แบบนี้ต่อ

แล้วก็ยิ้มออกมา

ยิ้มทั้งๆที่นัยตาที่มองฟ้ามีน้ำอุ่นๆไหลออกมา

ไม่เป็นไรๆ ฉันก็แค่ยิ้มให้กับฟ้า และก็ร้องไห้ห้กับท้องฟ้า

ไม่เกี่ยวกับใครซักหน่อย

แล้วก็คิดไป..

แล้วยังไงฟ้าออกจะกว้างใหญ่

วันนี้ไม่ใช่มีแค่ฉันที่เสียใจ

ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่อยู่ใต้ผืนฟ้าแห่งนี้

แล้วทำไมฉันยังต้องเสียใจ

ก็แค่เสียใจ

วันนี้ฟ้าแจ่มใส

พรุ่งนี้ก็คงเป็นเช่นวันนี้เหมือนกัน

จะกลัวอะไร??

แต่พรุ่งนี้ซิ

ฉันต้องยิ้มอย่างแจ่มใส

อย่างเช่นกับฟ้าวันนี้ที่ยิ้มให้กับฉันไง

แล้วก็เดินไปซื้อดอกกุหลาบ

ปลอบใจตัวเอง

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเสียง

สบายใจได้แล้ว นี่ไม่ช่เรื่องแย่หรอก

เคยเจอเรื่องแย่ๆกว่านี้ไม่ใช่หลอ

เสียงที่ท้องฟ้าคอยปลอบใจฉัน

ขอบคุณน่ะจ๊ะท้องฟ้า

อีกซักเรื่องแล้วกันน่ะ

ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง??

สำหรับคำว่า เรา

เราสองคนต่างรอ

รอคำตอบของอีกฝ่าย

แต่..

นั้นก็เป็นอีกเหตุผล

ที่ทำให้ เรา เริ่มหันหลังให้กัน

(ใช่หรือเปล่า)

ตัวเลือกที่เธอพูดกับฉัน

อยู่ต่อแล้วถ้าเขาทำให้เสียใจหล่ะ หรือ เลิกกันไป ก็เสียใจ

นั้นไง..

แล้วจะให้เลือกอะไร

เพราะมันก็คือ ความเสียใจ

ฉัน รอ เขา ให้เขามั่นใจตัวเองเพื่อจะไม่ทำให้ฉันเสียใจ

เขา รอ ฉัน รอคำตอบว่าฉันมั่นใจที่จะอยู่กับเขารึเปล่า

ยังรักเขาอยู่รึเปล่า

นั้นแหละ

ที่ฉันรอให้เขาทำให้ฉันมั่นใจ

แล้ววันนี้

ฉันก็เลือกที่จะเดินออกมา

เราคุยกันแล้ว

เกี่ยวกับความรู้สึก

เราทั้งคู่ก็แค่ เสียใจ

ไม่เป็นไรหรอกจริงมั้ย

 จากนี้

ต่อไป

พักซักระยะดีมั้ย??

จนกว่าจะกลับมา

นะ

ไม่ว่ายังไงๆ

ดูเหมือนไม่มีหนทาง

ยอมรับความจริง

คิดอยากจะช่วย

อยากทำให้รู้สึกดี

แต่เพราะฉันเองก็รู้สึกไม่ดี

แล้วฉันจะช่วยเธอได้ยังไง

ลองคิดๆดู

เธอหน้าจะแก้ปัญหาเองได้

เพราะคำตอบทั้งหมด

มันอยู่ที่ใจของเธอ